و در جنگ مصر و حبشه بعنوان طبيب لشكر مصر بحبشه رفته و آنجا وفات كرد و قبرش معلوم نشد ، و او را تأليفات چندى است : اول كتاب « روضة النجاح الكبرى » در عمليات جراحيهء صغرى . دويم كتاب « غاية الفلاح » در فن جراح . سيم كتاب « غرر النجاح » در اعمال جراح . و او پس از مدت هفتاد و يك سال قمرى عمر ( چنان‌كه گفتيم ) در حبشه وفات كرد در سنه هزار و دويست و نود و سه . * ( 326 - تولد ميرزا محمد على خان سروش ، شاعر اصفهانى ) * سروش بضم سين وراء مهملتين و واو و شين معجمه در آخر ، به‌طورىكه در « برهان جامع » فرموده چهار معنى دارد : 1 - فرشته‌اى كه پيغام آورد خصوصا جبرئيل 2 - نام روز 17 از هر ماه شمسى . 3 - نام فرشته‌اى كه موكل بر اعمال و مصالح شب و روز سروش است . 4 - بمعنى آواز خوش و نغمه ، انتهى مختصرا . و در اينجا مقصود از سروش تخلص شاعرى است كه بايد در شرح حال وى چنين گوئيم : از قرارى كه در « تاريخ اصفهان » در وقايع سال 1285 نوشته ، وى از نژاد مير ياراحمد خوزانى ملقب بنجم ثانى مىباشد . خوزان قريه‌اى است در بلوك ماربين اصفهان كه با قريهء فروشان و ورنوسفادران نزديك به يكديگر بوده و آنها را سه ده مىگفتند و اينك مدتى است كه اين سه قريه به يكديگر پيوسته و آن را به صورت سده نام نهاده و قصبهء معتبر و مهم گرديده ، تا در اين اواخر نام آن را همايون شهر گذاشتند و شهرى در استان دهم بشمار آوردند ، و جاى آن را هم دارد ، زيراكه از موقعيت تجارت و كثرت ورود و عبور و جمعيت از بسيارى از شهرهاى كوچك ايران مهم‌تر و بالاتر مىباشد . و مير ياراحمد مذكور جد صاحب عنوان وزير شاه اسماعيل صفوى و از اعيان زمان خود بوده ، و در روز 3 شنبه 7 ماه رمضان سنه 918 در پاى قلعهء غجدوان ماوراءالنهر بقتل رسيده ، چنان كه در ملحقات « زينة المجالس » نوشته .